Τελικά, ἦρθε τό Ἅγιο Πνεῦμα;;

Σκέφτομαι τώρα ποὺ πέρασαν ὅλα καί στέκομαι στό τώρα τῆς προσευχῆς: Τελικά, ἦρθε τό Ἅγιο Πνεῦμα;; 


Μᾶς ἐπισκέφθηκε λίγο ἤ δέν πέρασε καθόλου;;
Ἔχει ἐνδιαφέρον νά κοιτάξει κανείς τά πρόσωπα τῶν γύρω του. 
Λένε οἱ πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας πώς τά πάθη μας σταδιακά μέσα στό χρόνο ζωγραφίζουν ἕνα σκληρό πρόσωπο, μιά προτυπωμένη εἰκόνα στή μορφή μας. 
Ἡ ζήλεια, ἡ κατάκριση, ὁ θυμός, τά νεῦρα, τό ψέμα, ἡ διαβολή, κ.λπ. ζωγραφίζουν μέ τίς πινελιές τους τόν ζωγραφικό πίνακα τοῦ προσώπου μας. 
Βλέπεις πιά σέ κάθε πρόσωπο ὄχι τή χαρά, ἀλλά τίς σκληρές αὐτές πινελιές πού κάνουν τήν ἁγνότητα καί τήν καθαρότητα νά χάνεται. 
Τό πιό ἀπωθητικό ὅμως προσωπεῖο εἶναι αὐτό τοῦ ἐγωιστή. 
Τοῦ ἀνθρώπου ποὺ σέ μιά συνάντηση, σέ μιά συζήτηση προβάλλει τήν αὐθεντία του ἔχοντας στό βλέμμα μιάν ἀπωθητική ὑπεροψία. 
Δέν ὑπάρχει τίποτε πιό ἀπωθητικό ἀπό τόν ἄνθρωπο τόν ὑπερόπτη. 
Πιστέψτε με. 
Δέν μπορεῖς ὅσο καί ἄν θέλεις νά τόν βάλεις στήν καρδιά σου.

 

 

 

 

Σοφρωνία Μοναχή

Share this article

About author

FreshPress

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…