«Η Ελλάδα κατάντησε σκισμένο πουκάμισο, αλλά θα...σωθεί! Όχι όμως από πολιτικούς…» .Αυτό προφήτευσε…ο Αγιορείτης Γέροντας Παΐσιος ο Κρητικός.
Ένα μοναδικό κόλπο υπόσχεται να σας γλιτώσει αρκετά χρήματα κρατώντας… μακριά τους υδραυλικούς.
Τσικνοπέμπτη σήμερα και πήραν φωτιά τα κάρβουνα από το πρωί σε όλη τη χώρα. Γιορτάζεται την Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) και είναι η μέρα που όλοι οι δρόμοι μυρίζουν τσίκνα!
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα τα ονόματα των νικητών του ετήσιου μεταφραστικού της διαγωνισμού «Juvenes Translatores».
Οι περισσότεροι συνηθίζουμε να πίνουμε καφέ ή έστω τσάι το πρωί. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ξεκινήσουμε τη μέρα μας από ένα φλιτζάνι χλιαρό νερό με λίγες σταγόνες φρέσκου λεμονιού. Διαβάστε γιατί:
Ποιος μπορεί πλέον μετά από αυτό να αισθάνεται σίγουρος...Αίσθηση προκαλούν τα ευρήματα μεγάλης έρευνας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου σε 2.000 ζευγάρια, η οποία αφορά τους λόγους που οδήγησαν 8 στις 10 Ελληνίδες σε ξένες αγκαλιές.
Δεν αντέχεις τους λεκέδες που αφήνει το νερό πάνω στο ξύλινο coffee table σου; Σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι με το χνούδι στο αγαπημένο σου πουλόβερ; 
Αλήθεια, πώς σας ακούγεται να φτιάξετε ψωμί μόνο με 2 υλικά; Και το ένα εξ’ αυτών, είναι παγωτό! Περίεργο, έτσι; Κι, όμως, πρόκειται για...μία πραγματικά νόστιμη και πανεύκολη συνταγή, που αξίζει να τη δοκιμάσετε.
Το μυστικό της μακροζωίας «κρύβεται» στον μεγάλο εχθρό των λουόμενων, τις μέδουσες...
Στις 14 Ιουνίου 1964, ο π. Σεραφείμ Ρόουζ έγραφε σε ένα γράμμα προς τους γονείς του: «Ανο Χριστός ερχόταν σήμερα αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τί θα Του συνέβαινε; Θα Τον έκλεινανσε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους άγιουςΤου. Ο κόσμος θα Τον σταύρωνε σήμερα ακριβώς όπως το έπραξε πριν από δύο χιλιάδεςχρόνια, διότι ο κόσμος δεν έχει μάθει τίποτα πέρα από το να κατεργάζεται ακόμηδολιότερες μορφές υποκρισίας». Αφορμή για τις σημερινές σκέψεις, αποτελεί τοευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής, το οποίο αναφέρεται στον Φαρισαίο και στον Τελώνη(Λουκ. 10, 14).Ο όσιος Μάξιμος Ομολογητής, μας δίνει έναν εύστοχο ορισμό για την υποκρισία, την οποίαχαρακτηρίζει ως «τέχνη του χυδαίου». Θα μας πει, πως «υποκρισία είναι η προσποίηση τηςφιλίας ή εχθρότητας που ενεργεί με το προσωπείο της συμπάθειας ή φθόνος, που μιμείταιτα χαρακτηριστικά της αγάπης ή βίος που δείχνει να στολίζεται από ψεύτικη και όχιπραγματική αρετή». Ο φαρισαίος της παραβολής δεν είναι αυτό που δείχνει. Θέλει όμως ναδείξει αυτό που ενδεχομένως θα ήθελε να είναι, κι εδώ η ψυχολογία θα είχε πολλά να μαςπει. Στην περίπτωση του συμβαίνει αυτό που θα έλεγε ο Freud, ότι αυτοθεωρείταικαλύτερα από τον άλλον, δηλαδή τον τελώνη. Αυτό όμως είναι μία δική του θεώρηση. Οτελώνης είναι ένας άνθρωπος που εισπράττει φόρους, ενδεχομένως να κλέβει τιςπεριουσίες των άλλων. Κι όμως, γνωρίζει ποιος είναι. Χτυπώντας το στήθος του και μεεπίγνωση της αμαρτωλότητας του, ζητάει από τον Θεό να τον ελεήσει.Ο φαρισαίος γίνεται τραγικός άνθρωπος. Δεν υποψιάζεται στο ελάχιστο ότι με τις φλυαρίεςτου, την έπαρση και αλαζονεία του, θέτει τον εαυτό του εκτός δύο σχέσεων. Δεν σχετίζεταιμε τον τελώνη, και το φωνάζει κιόλας λέγοντας «οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων,ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καί ὡς οὗτος ὁ τελώνης» (Λουκ. 10, 11), αλλά δεν σχετίζεται καιμε τον Θεό. Αλλά και να ήθελε να σχετιστεί πρώτα με τον Θεό, πάλι δεν θα σχετιζόταν μετον τελώνη. Θέλω να πω, πως η σχέση με τον Θεό περνάει μέσα από τη σχέση με τονσυνάνθρωπο, και το αντίστροφο. Είναι υποκρισία να λες αγαπώ τον Θεό και να κατακρίνειςτον άλλον. Όπως είναι υποκρισία να λες αγαπώ τον άλλον αλλά να συντελείς στηθεοκτονία. Σκοτώνεται ο Θεός;Κάθε φορά που έχουμε μία λανθασμένη αντίληψη περί Θεού και κάθε φορά που για ναυπάρξουμε πρέπει να μην υπάρξει ο άλλος, ναι, τότε «σκοτώνουμε» τον Θεό, θεωρώνταςΤον ως ιδέα. Σκοτώνουμε όμως και τον συνάνθρωπο. Με πολύ όμορφο τρόπο, θα πει οΓρηγόριος Θεολόγος για τη σχέση με τον συνάνθρωπο: «Παρατηρούμε δε ο ένας τιςαμαρτίες του άλλου, όχι για να κλάψουμε γι’ αυτούς, αλλά για να κατηγορήσουμε. Ούτε γιανα θεραπεύσουμε, αλλά για να μεγαλώσουμε ακόμη περισσότερο την πληγή και για ναέχουμε ως δικαιολογία για τις δικές μας κακίες τα τραύματα του πλησίον».Κάποτε ο Νίτσε είπε πως θεωρεί απαραίτητο να πλύνει τα χέρια του πριν έρθει σε επαφήμε θρήσκους ανθρώπους. Αν και δεν συμφωνώ σε όλα με τον μεγάλο φιλόσοφο, με αυτά ταλόγια, ο ίδιος ήθελε να καυτηριάσει το γεγονός της θρησκευτικής υποκρισίας, όπως τηνγνώρισε μέσα από τον ρωμαιοκαθολικισμό και τον προτεσταντισμό. Είναι αλήθεια, μαπερισσότερο γνωστό, πως πράγματι υπάρχει υποκρισία μέσα στην εκκλησία. Η εκκλησίααποτελεί τον πλέον κατάλληλο χώρο όπου κάποιος μπορεί να κρύψει τον υπαρξιακό τουεκμηδενισμό, ο οποίος προκύπτει από την θεώρηση του εαυτού του ως του κατεξοχήνηθικού και ευσεβούς ανθρώπου, ο οποίος δεν είναι όπως οι άλλοι. Ο υποκριτής δεν δίνειστον Θεό την καρδιά του, αλλά την αρετή του και αυτό είναι φαρισαϊσμός, καταπώςσημειώνει ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος.Η εκκλησία, για τον υποκριτή άνθρωπο, αποτελεί τον κατεξοχήν χώρο, όπου μπορεί να«παίξει κρυφτό». Γνωρίζοντας, και άλλοτε μη γνωρίζοντας την έλλειψη αυτοσυνειδησίας,σφετερίζεται τη σχέση του με τον Θεό και ξεγελάει τον συνάνθρωπο του. Αυτό όμως έχειμία υπαρξιακή προέκταση, μία τοποθέτηση του εαυτού του σε σχέση και με τονσυνάνθρωπο. Η υποκρισία αρέσκεται να ερωτοτροπεί με την κακότητα, την μνησικακία, τηζήλεια, το φθόνο προς τον άλλον. Πασχίζει να αυτοϊκανοποιείται και με αλαζονική έπαρσηνα δείχνει ως η ακραιφνέστερη των όλων φωνή εντός της εκκλησίας. Ο υποκριτής νηστεύει,δεν τρώει λάδι Τετάρτη και Παρασκευή, αλλά την ίδια στιγμή με την κακότητα καισκληρότητα των λόγων έχει αφανίσει τον άλλον. Διαφημίζει τη σχέση του με το ιερατείο, μετους κληρικούς, με τον Επίσκοπο, τους οποίους πολλές φορές χρησιμοποιεί ως άλλοθι.Μιλάει συνεχώς για την ηθική και την ευσέβεια, αλλά κατηγορώντας και κατακρίνοντας,μετατρέπεται σε ανέραστο ευσεβιστή και ηθικιστή. Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με τηνεξαθλίωση του ανθρωπίνου προσώπου που παύει πλέον να είναι εικόνα Θεού και ο Θεόςκαθίσταται εικόνα του ανθρώπου. Εντελώς, παράλογη αντιστροφική δημιουργικότητα!Ο υποκριτής οδηγείται σε πλήρη υπαρξιακά αδιέξοδα. Θέλει να δείξει και να φανεί αρεστόςστον κόσμο, στους κληρικούς, στον Επίσκοπο. Το ιερατικό σχήμα εξάλλου, του δίνει αυτό τοπλεονέκτημα της εξόδου από την κενότητα της προσωπικής του υπόστασης, όμως δενπληρώνει τις ελλείψεις και τα κενά του εαυτού του. Νομίζει ότι συγκαταλέγεται στουςαρεστούς των κληρικών, του Επισκόπου, θάβοντας την ίδια στιγμή πρόσωπα τα οποίαμπορεί ακόμη και να επαινέσει! Δείχνει ότι είναι ένας άνθρωπος της εκκλησίας. Κάνειφιλανθρωπίες, εγκρατεύεται, υπακούει στο γράμμα του νόμου αλλά δεν έμαθε ναερωτεύεται τον Χριστό.Στις 8 Μαρτίου 1970, ο μακαριστός Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κυρός Μελίτων,εκφώνησε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών μία σημαντική ομιλία με τίτλο «Κατηγορώ τηνυποκρισίαν». Και ξεκινώντας τον λόγο του, σημείωνε: «Τίποτε δεν καυτηρίασε ο Κύριοςτόσο πολύ, όσο την υποκρισία. Και ορθώς, σε αυτήν είδε, ότι υπάρχει πάντοτε ομεγαλύτερος παραπλανητικός κίνδυνος, δηλαδή το εωσφορικό αγγελοφανές φως. Είναιπράγματι φοβερή η δύναμη της υποκρισίας. Τόσο γι’ αυτόν που τη ζει και την ασκεί, όσοκαι γι’ αυτούς που την υφίστανται. Και είναι επικίνδυνη η υποκρισία, διότι ανταποκρίνεταιπρος βαθύτατο ψυχολογικό αίτημα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος θέλει να φανεί αυτό πουδεν είναι. Ακόμη και ενώπιον του εαυτού του και ενώπιον του Θεού. Και έτσι ξεφεύγει απότην αλήθεια και την απλότητα και φυσικά και από την μετάνοια και την σωτηρία».Ηρακλής Αθ. ΦίλιοςΒαλκανιολόγος, Θεολόγος
Page 8 of 9
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…